Warning: file_put_contents(): Only 0 of 7477 bytes written, possibly out of free disk space in /home/xjd/public_html/503.pl/wp-content/plugins/comet-cache/src/includes/traits/Plugin/InstallUtils.php on line 345

Warning: mkdir(): Disk quota exceeded in /home/xjd/public_html/503.pl/wp-content/plugins/comet-cache/src/includes/traits/Plugin/InstallUtils.php on line 500
Tańce ludowe

Polskie tańce ludowe a wśród nich kujawiak, krakowiak, mazurek, oberek, to tańce niezwykle widowiskowe, którym towarzyszy skoczna typowo polska muzyka. Ulegały one rozwojowi przez stulecia równolegle, z tymi które były rozrywką na dworach, jednak ich charakterystyka jest nieco inna.

Wywodzą się one bowiem z tradycji chłopskich typowo regionalnych. Wiele z nich przetrwało do dzisiaj, są tańczone przez liczne grupy taneczne przy różnych okazjach. Towarzyszą im nieodzownie: muzyka ludowa oraz stroje właściwe dla danego obszaru naszego kraju. Trzeba przyznać, że widowiska wykorzystujące tańce ludowe są wyjątkowo barwne, zabawne, rozrywkowe i porywające.

Dzięki kultywowaniu wszelkiego rodzaju imprez regionalnych młodzi ludzie mają okazję zapoznać się i z muzyką starszych pokoleń i strojami jakie dawniej noszono, a które dzisiaj zakładane są okazjonalnie. Wśród skocznych polskich tańców ludowych znajdują się, takie które do dzisiaj można podziwiać na scenie jak też takie, które niestety odeszły w zapomnienie lub są tańczone sporadycznie.

Wywodzą się one z różnych obszarów Polski. Najbardziej znane to oczywiście żywiołowy krakowiak, kujawiak, mazurek, oberek oraz typowo góralskie między innymi zbójnicki. Do nieco mniej znanych zaliczają się kołomajka pochodząca z Beskidu Śląskiego, trojak także taniec śląski, chmielowy tańczony na weselach a dokładnie po oczepinach, goniony, szczególnie rozpowszechniony w wieku XVII i XVIII oraz wspominany przez Jana Kochanowskiego w Pieśni Świętojańskiej o Sobótce.

Ponadto istnieje grupa tak zwanych tańców podhalańskich, stanowiących odrębny zbiór, w skład którego wchodzą także melodie o podobnych lub tych samych nazwach. Wymienić tutaj trzeba taniec krzesany, zbójnicki, solowy, juhaski. Wszystkie polskie tańce ludowe mają własną charakterystykę. Cechują je odmienne figury taneczne, układy kroków oraz towarzysząca im muzyka.

Warto interesować się tym najstarszym przejawem kulturowej działalności człowieka na ziemiach polskich aby był nadal żywy i przekazywany z pokolenia na pokolenie. Taniec to nie tylko zabawa to sposób wyrażania swego wnętrza.